Kayıtlar

Bir rüya gördüm. Kuzuyu uyuturken dalıverdiğim öğle uykusundaydı. Baya kalabalıktı, azıcığı kaldı ben de. Şimdi hakikat ihtimali 'olabilir' pozlarıyla dolaşıyor zihnimde. Ben zaten severim böyle komplo teorisi vari felaketli şeyleri. Nasıl bi tanımdı bu Allahım:) İyi ki bi edebiyatçı değilim. Yazılarım akademik çevreleri baya sarsa bilirdi:P Sonunda beni türkçeyi kullanmaktan aforoz ederlerdi:P Ne uzattım he! Amaaan be. Ben de hiç yaranamıyorum kendime he! Ne yapsam dalga geçiyor kendim benimle. Ne etsem burun kıvırıyor. Yazsam beceriksiz, gıcık, çok bişmiş vs., yazmasam vefasız diyiveriyor. Amma kıl şu kendim he. Nerdeeen nereyee. Bi rüya anlatıyorumdum di mi? Rüya kendimle alakalı. Komşularım (bazıları gerçek değil) bi kaç aydır sorunlu olduğum bazı insancıklar ve ailem vardı. Ordaydık burdaydık. Her rüyada olduğu gibi yine mekanlar gerçek değildi. En net hatırladığım, bi felaketin eşiğindeydik. Bizden farklı boyutta, ama hali hazırda evrende yaşayan bi tür bizi ifsada hazırl...

Bıdık diş çıkarıyor. Öyle ki halihazırda çıkmış olan dier dişcikleri mütemadiyen gıcırdıyor:P Pek asabi yani. Heyyt ülen naraları koparıyor adeta:P Her şeye kızıyor, her bişiyi istiyor. Dur, bekle, filan kar emiyor da etmiyooor. Ben bunlarla boğuşurken günlerdiiiir, bu akşam alt kattaki sakin (eskiidendiii çooook eskideeen:P) kapıma dayandı. Eşimin yeğeni açtı kapıyı. Ben hole çıktığımda o huzura duhleylemiş, göbeğinde bağladığı eleriyle fırçaya hazır bekliyordu. Çaktım hemen davayııı. Hakikat;O kiracı, biz ev sahibiyiz. Manzara; o ev sahibi biz kiracıyız:P Hadiseyi çaksam da saflığa vurup en hallice odaya onu buyur ettim. " oturmaya gelmedim.." filan dese de gösterdiğim yere oturdu. Kaynadııı, köpürdüü, taştııı. Çok gürültü yapıyomuşuz. 'Gürültü çıkmasın die elimden geleniyo yapıyorum, bundan sonra da yapmaya devam edeceğimdir' cümlesini kaç kere yineledim bilmiyorum. O kavga etmek istiyordu belli. Ama açıkça dedim, ben kavga etmiicem, havamda değilim:P Hem çok manya...

Küçük diyorum, kafamı çok meşgul ediyor. Boş ver diyorum, dolu dolu geri geliyor. Büyütme diyorum, çığlaşıp üstüme düşüyor. Ben unutmayı beceremiyorum. Son zamanlarda fena bi iletişim problemim var. Öyle büyüyor ki içimde, öyle meşgul ediyor ki beni... Aklıme her geldiğinde -ki genelde orada faaal halde- utanıyorum, nelerle uğraşıyorum diye. Ama yine de yenemiyorum onu. Böyle sıkıntılarda yapıp ettiklerim pek doğru şeyler olmuyor. Onun için genelde iletişim tatili ilan ediyorum sıkıntılı şahıs ile. Mesafeler uzaksa sorun olmuyo da yakınsa, iş sarpa sarıyor. Ben kırgınlıklarımı tamir için tadilat nedeniyle kapanırken, bi bakıyorum, zarar mevkii kapanma nedeniyle kırılma yaşıyor. Ve bu kez o tadilata giriyor. Manyakça di mi? Anlıyorum aslında. Ama nasıl halledeceğimi bilmiyorum. Bi ikinci sorun ise, ben detayları unutuyorum. Hani, diyelim ki ortam bulduk, konuşup halledeceğiz (ki ben de başka yol yoktur) halledeceğim şeyleri unuturum. Sadece hisler kalır. Dahası konuşma nasıl giderse git...