Kayıtlar

Mutlu sonlar ne kadar göreceli ... Güzel dediklerimiz bazen ne kadar feci şeyler olabiliyor böyle (bu cümle o babdan(!) ) Bi film izliyosun, çok sıkı emek görüyosun, hakikatli bi oyunculuk, çarpıcı bi hikaye, fazlasıyla canını yakıyo, isyanını uyandırıyor. Filim sonunda gözlerini silerken " çok güzeldiiii ..." demek avazımı çağırıyor. Kendimi mazoşist, bazen duyarsız, manyak, gereksiz ve ucube hissettiriyor. "Beğendin mi?" diyor ... "çok fecii .." diyorum. İçimdeki sızıya uyan cümlelerle ... O anlamakta zorlansa da beğenip beğenmememi (çünkü o olaya sadece senaryo die bakıyor...) ben içime ters düşmediğim için daha normal görünüyorum gözüme. Karışık mı oldu? Filimler senaryo değil! En azından pek çoğu. Yaşanmış benzerlerinin gölgeleri ... Ve asıllarının içinde olmasam da (hamdolsun) bu gölgeler ruhumu acıtıyor. Onlara altın portakal veremiyorum; içimdeki isyanım büyüyor vahşilere.

Sonra günler geçmiş geçmiş, 30 güne dayanmış, geri sayım başlamış. Erken mi? Şimdi sıfır kutsal sayı. Sıfıra en yakın sayı en uzağa göre daha şirin, daha hoş. ı love you ziro :P

Buzlukta bi tepsilik börek var. Durup durup zihnimde onu pişirme düşüncesi yakalıyorum. Sonra "onu pişirmiyeyim, lazım olur ..." diyip vaz geçiyorum. Çok sürmüyo, unutup pişirilmiş börek hayaline dönüyorum. Ne börek ama he! Aklımdan çıkamıyor:P Mideme girmeden ona ve bana rahat yok.

Anne bana şeker al Soluğumla dağılsın tadı Yapışsın en acıyan yanlarına ruhumun Yapış yapış tadlansın Yapış yapış çocuk olsun içim Yapış yapış parmaklarım, ellerim Anne bana bebek al Kucağıma sığınsın Kucağımda ısınsın Şefkatim yansısın gözbebeklerinde Mutluluğum, yanaklarına al al bulaşsın Anne desin, mama desin, uyusun Anne hep benimle kal Bana şeker al Bebek al Oyunlarımı seyret, hayallere dal Sen bana bakarken yürüsün hayat Ellerim ellerinde... Hadi hep benimle kal

Bu hafta sonu misafir umuyordum. Demişti oysa kesin olmadığını. Neyin kesin olduğunu söylemese de, hazırlanmayayım diye:) ... Cumadan hazırlandım. İki gün bekledim:S Gelemedi. İkramlıklardan - ki şuan hiç biri mevcut değil:)- etimek tatlısını bu kez kazara değiştirdim. 14 etimek alan tepsim için şerbeti çoğaltmayı unuttum. Daha hafif bişi oldu. Bundan sonra öyle yapıcam. Yalnızlıktan yakınan birine ne demişti, A.Türkkol: "Ya Allah seni kendiyle başbaşa bırakmayı dilediyse..." Yalnızlıktan yakınanlara ...

Zamanın ıssızında takıldım kaldım Ellerin uzaktı, sesin uzaktı Soluğum tıkandı nefessiz kaldım Yar dedim, gel dedim yollar uzaktı Bir parçan kalmış burda içime aldım Yarım kaldın içimde, tamın uzaktı Gurbet oldu evim, afaka daldım Evimi yuva yapan Ruhum uzaktı. Zamanın ıssızında takıldım kaldım Yar dedim, gel dedim, yollar uzaktı.

Çok bunaldım. Azıcık, hayır hayır, biraz daha fazla, yalnız kalmak istiyorum. Ama kalamıyorum da. O zaman istemiyo muyum? Bilmeeem. Yanımda olsun, ama ben azıcık kontrol vazifemi devredeyim, he? Az kaldı ... Azıcık sesi çıkmasa meraklanıp ben peşine düşüyorum. Uyurken bile bi süre sonra yanında bitiyorum. Bi de, bazen komik geliyo, o uyurken fotoğraflarına bakıp onu özlüyorum. Çok güzel:) Çok şeker. Çok minik. Bıdık!