2005/04/29

Bulanık


İnsan nasıl bu kadar kalabalık olabiliyor. Bi ömür boyu anlatsada bitmiyor sözleri. İnsan nasıl bu kadar ıssız kalabiliyor. İnsan nasıl bu kadar uzak, bu kadar yakın, bu kadar farklı, bu kadar aynı olabiliyor.
İnsan yaklaştıkça uzaklaşıyor. Çoğaldıkça tek başına kalıyor. Bağırdıkça sessizliğe gömülüyor. Bir ömür yaşasada bitmiyor yaşanabilecekler silsilesi.
İnsan alıştıkça yabancılaşıyor. Kalabalıklaştıkça kimsesiz oluyor. Gördükçe kör, duydukça sağır ... insan nasıl ...
İnsan nasıl insan kalıyor. Bunca farklılaşmışken. İnsan nasıl insan oluyor bunca kaybolmuşken. İnsan nasıl insan oluyor bunca körleşmişken. İnsan nasıl, neden, niçin yaşıyor bunca kaygısız, bunca tek başına, bunca sorumsuzken. İnsan niçin ...
Gözlerimi yumuyorum isyanlarıma. Kötü dediklerimi görmezden geliyorum. Yüreğimde kalmaya çalışıyorum. Yüreğimle durmaya.
Peki insan nasıl, neden, niçin insan oluyor bunca yalnızlaşmışken.

*Bu yazının şarkısı, Gel ey Seher (Şebnem Ferah- Polat Bülbüloğlu)

4 yorum:

gülsüm dedi ki...

insan;niçin diyorum bende belkide insan olduğu için, bir yanı da nisyan olduğu için.Bilmiyorum ama;aynı bedende iki ayrı manzara görmek...hem ahseni takvimi hemde esfeli safilini seyretmek...insan niçin...

denizz dedi ki...

sancilar...

dinmez ;)

mina dedi ki...

Hacercim, hislerime tercüman olmuşsun,kalemin tükenmesin canım.

Seni mütercim tutmuştum demi, unutmuşum:)

Hacer dedi ki...

heha